Lokomotywa elektryczna, która normalnie pracuje, a liczy sobie już ponad pół wieku. Skoda 181 066-2 została wyprodukowana w 1961 roku w zakładach Skoda Pilzno. Pomalowana w seledynowo-zielone kolory obsługiwała ruch ciężkich składów po torach dawnej Czechosłowacji. Po rozłamie tego państwa, od 1993 roku lokomotywa ta przechodzi do Kolei czeskich. Koleje słowackie nie życzyły sobie tych podstarzałych już wtedy maszyn na swoich szlakach kolejowych. W 2008 roku od CD wypożycza ją spółka STK z Wrocławia i pozwala sobie pomalować ją w pomarańczowo-czarne barwy. By nie było nudno jeszcze w tym samym roku lokomotywa ta zostaje spolonizowana, czyli oficjalnie dopuszczona do ruchu w Polsce. Zaczyna wówczas wykonywać przewozy dla firmy Lotos Kolej. Jak na staruszkę wygląda całkiem nieźle. Materiałów w necie troszkę jest. Uchwyciłem tą sędziwą maszynę w okolicach Antoninka.
Lokomotywa będąca przedstawicielką owoców naszej rodzimej myśli twórczej i kolejowej. Co prawda wyszło ich tylko kilkadziesiąt sztuk ale zapisały się dzielnie w historii PKP. EP09-038 wyprodukowana została w 1995 roku we Wrocławiu. Otrzymała pierwotnie żółto-brązowe kolory i trafia do Warszawy. Z założenia lokomotywa ta potrafi rozpędzić się do 160 km/h więc jak najbardziej wykorzystywana jest do ruchu pociągów przyśpieszonych i pośpiesznych. W 2001 roku wchłania ją PKP CARGO. W 2006 roku CT decyduje się pomalować ją w barwy biało-czerwone. Dopiero w 2008 roku przejmują ją IC Warszawa. Dwa lata później IC maluje tą lokomotywę w swoje, niebiesko-szare kolory. Otrzymuje też wówczas prostokątne lampy, połówkowe pantografy oraz przystosowana jest do poruszania się na terenach Czech. Pod koniec 2013 roku brała udział w śmiertelnym wypadku z autem osobowym. Lekko uszkodzona szybko wraca do pracy. W necie materiałów mnóstwo. Natrafiłem na tą dziewiątkę podczas odpoczynku na dworcu Poznań Główny.
Ten elektrowóz został wyprodukowany bardzo dawno temu, bo aż w 1968 roku. Wyjechał z wrocławskiego zakładu jako EU07-044. Pomalowany na zielono trafił najpierw na służbę do Krakowa. Następnie zmieniał swoją bazę na Kutno, Dębicę, Suchą Beskidzką by ponownie w 1979 roku wrócić do Krakowa. W 2001 roku przejęty przez CT, który rok później odnawia malowanie, lecz też na zielone. W 2006 roku trafia pod władanie PR. Jak wiadomo PR postanawiają przestarzałe uniwersalki podrasować i to samo też spotyka nasz egzemplarz. Staje się to w 2008 roku w ZNTK Mińsk Mazowiecki. Elektrowóz ten malowany zostaje w budynia, czyli kremowo-białe kolory oraz przemianowany zostaje na EP07-1069. Trafia do bazy PR w Gdyni. By było ciekawiej, jeszcze pod koniec tego samego roku zostaje przekazany do IC w Gdyni. W 2012 roku IC przemalowuje go na swoje barwy, niebiesko-białe. Zdarza się potem mu prowadzić różne, reprezentacyjne składy za granicę, czy choćby z pielgrzymką kolejarzy ze Słupska do Częstochowy. Materiałów w sieci dość sporo. Uchwyciłem go odpoczywającego na dworcu głównym w Poznaniu.
Byczek ten wyjechał z wrocławskiego PaFaWagu w 1986 roku. Oczywiście malowany na zielono i z nadanym numerem taborowym ET22-977. Rozpoczynał swoją służbę w Dęblinie. Od 1997 roku jego stacją macierzystą staje się Lublin. W 2000 roku jest już w bazie w Skarżysku-Kamiennej, gdzie doczekuje się zmian systemowych i wchodzi w skład floty CT. W 2011 roku na chwilę bazuje znów w Lublinie, by ostatecznie osiąść w Katowicach. Jak wiadomo od 2015 roku wszystkie lokomotywy Cargo należą do szeroko rozumianej Centrali. CT nie maluje tego elektrowozu w niebieskie kolory, co pozwala zachować dawny strój PKP. Fotek i filmików w sieci niezbyt dużo. Udało mi się uchwycić tego byka z transportem aut pod semaforem na Starołęce.
To lokomotywa starsza ode mnie, bo wyprodukowana jeszcze w 1971 roku we wrocławskim PaFaWagu. Wyprodukowana została jednak jako lokomotywa uniwersalna o numerach EU07-147. Naturalnie pomalowana w turkusowo-zielone barwy obsługiwała trasy osobowe w dawnym PKP. Stacjonowała najpierw w Warszawie a potem w Łodzi. Od 1999 roku wchłania ją PKP Cargo. Oczywiście u tego przewoźnika jako uniwersalka nie tylko ciągnęła składy osobowe. W 2006 roku przejmują ten elektrowóz PR. Przewoźnik ten postanawia wykupione lokomotywy zmodernizować i EU07-147 jako druga trafia w 2007 roku do ZNTK w Oleśnicy. Lokomotywa wyjeżdża stamtąd jako budyń z oznaczeniami EP07-1002. Trafia do oddziału PR we Wrocławiu. W 2008 roku jednak wykupuje ją IC w Poznaniu. Przewoźnik ten w 2010 roku ponownie oddaję ją do ZNTK w Oleśnicy by pomalować ja między innymi w swoje, niebiesko-białe kolory. W roku 2011 lokomotywa ta stacjonuje na krótko w Gdyni. Wiadomo, że w 2012 roku maszyna ta miała zderzenie z samochodem osobowym. Fotek i filmików w sieci sporo. Spotkałem ją podczas spoczynku na dworcu głównym w Poznaniu.
Ten, jak widać, nietypowy byczek wyprodukowany został w 1976 roku we wrocławskim PaFaWagu. Był tradycyjnie wyglądającym, zielonym elektrowozem PKP o numerach taborowych ET22-276. Na początku stacjonował w Łodzi, potem Kutnie, Legnicy, a od 1997 roku we Wrocławiu. W 1998 roku byczek ten został skreślony z ewidencji PKP i jako jeden z kilkunastu byków przeszedł w ręce prywatnych przewoźników. Ten od 1999 roku został nabyty przez Kopalnię Piasku Kuźnica Warężyńska i zmieniona zostaje numeracja maszyny na 201E-277. Był też wypożyczany do KP Szczakowa. Od 2006 roku należał już do Przedsiębiorstwa Transportu Kolejowego i Gospodarki Kamieniem w Zabrzu. Od 2010 roku już należał do DB Sckenker Rail Polska. Rok później nabył go Wiskol, który bardzo ochoczo go wynajmuje. Mimo dotychczasowej historii dominującym jego kolorem był nadal zielony, zmieniały się tylko kolory dodatkowe. W 2012 roku Wiskol pomalował go w biało-szare kolory. Od 2014 roku na czołach domalowane jest logo Lotosu, bo dotychczas Lotos go wynajmuje. Ciekawostką jest to, że 2012 roku na torach poruszał się też ET22-277 zanim został skreślony z zasobów PKP, co mogło rodzić pomyłki. Materiałów w necie troszkę jest. Ustrzeliłem tego byka w okolicach Antoninka.
