Głęboka dość modernizacja poradzieckich lokomotyw serii ST44 to tak zwany robogagar. Ze swojego przodka zachował jedynie wózki i ostoję. Reszta to twórczość inżynierów z Newag Nowy Sącz. Stamtąd właśnie wyjechała ta ciężka lokomotywa, a było to w 2007 roku. Malowana na biało trafiła do CBRail Luxembourg. Oznaczona jako 311D1-05. Pracowała najpierw dla PCC Rail, który pomalował ją na swoje flotowe, szaro - niebiesko - pomarańczowe kolory. Oczywiście maszyna wynajmowana była przez różnych przewoźników w tym przez DB Schenker Polska. W 2020 roku posiada ją firma Akiem. Od 2023 roku wynajmuje ją spółka IGL z Wrocławia. Zajmuje się ona obsługą bocznic i przewozem kolejowym nowoczesnym, swoim taborem. W połowie 2025 roku IGL maluje spalinowóz na swoje kolory flotowe. Jest to ciemnozielona barwa z pomarańczowym pasem nadkola. Oczywiście nie może zabraknąć widocznego logo przewoźnika. Uchwyciłem tą lokomotywę na Starołęce.
Lokomotywa elektryczna polskiej produkcji, która zjechała z hal produkcyjnych w 2023 roku. Twór bydgoskiej Pesy z rodziny Gam o oznaczeniu 111Ed-050 trafił do Cargounit. Dlatego też dostał czarne malowanie z czerwonymi dodatkami. Otrzymał również imię Artur. Praktycznie od samego początku zostaje wynajęty przez Pol-Miedź Trans Sp. z o.o. Elektrowóz ten uchwyciłem, kiedy przejeżdżał ze składem przez Starołękę.
Prawdziwa staruszka, aż dziesięć lat starsza ode mnie, bo z 1964 roku. Wyprodukowana w Pilznie dla kolei czechosłowackich pomalowana została na seledynowo. Po rozpadzie tego kraju wchłonięta została w system kolejowy Czech. W 2007 roku przejmuje ją czeskie Cargo i wystawia na sprzedaż. W 2008 roku nabywa lokomotywę CTL Logistics. Skoda 182 040-6 zostaje spolonizowana i pomalowana na flotowe, szaro-czarne kolory z widocznym logo właściciela. Z racji swojej mocy obsługuje ciężkie transporty w kraju. W 2024 roku CTL maluje ją na srebrno z charakterystycznymi pomarańczowymi i białymi dodatkami. Spotkałem tą poczciwą seniorkę luzem w okolicach Swarzędza.
Lokomotywa z rodziny Traxx wyprodukowana przez Bombardiera w 2007 roku. Stworzona na zamówienie lidera usług kolejowych z Wielkiej Brytanii Angel Trains Cargo. Malowany na szaro z zielonymi kabinami oraz wyraźnym, czerwonym pasem między światłami na dole i białym, szerokim podszybiem. Elektrowóz natychmiast nabywa Alpha Trains Luxembourg wiadomo skąd, tym bardziej, że lokomotywa posiada atesty do jazdy w kilku krajach w Europie w tym w Polsce. W 2008 roku E 186 129-3 zostaje wynajęty przez OHE - Osthavelländische Eisenbahn AG z Niemiec. To przedsiębiorstwo transportowe maluje maszynę na swoje kolory czerwono-szare. W 2011 roku wracają pierwotne kolory. Kolejny wynajmujący w 2019 roku nakłada swoje kolory a jest nim PCC Intermodal S.A. Maszyna jest pomarańczowo-granatowa w połowie aż do 2023 roku. W 2025 roku PCC Intermodal S.A. ponownie wynajmuje tego Traxxa ale zostawia malowanie właściciela. Ja uchwyciłem elektrowóz ze składem kontenerów w okolicach Swarzędza.
Ten czerwony VECTRON 5 170 052-2 wyprodukowany został w 2014 roku w Monachium na zamówienie DB Schenker Rail Polska. Stąd barwa elektrowozu. Na początku 2015 roku zostaje wynajęty na kilka miesięcy przez IC, które wówczas borykało się z brakiem lokomotyw. Po 2016 roku właściciel wchodzi w skład DB Cargo Polska. W 2018 roku Vectron zderza się z osobówką. Upolowałem go jako luzaka w okolicach Swarzędza.
Przedstawiciel najpopularniejszej polskiej lokomotywy elektrycznej towarowej wyprodukowany w 1987 roku, a więc pod koniec radosnej twórczości tych maszyn. Byk wyjechał z wrocławskich hal produkcyjnych z wdzięcznym numerem ET22-1069. Malowany na zielono stacjonuje na początku w niewielkiej wiosce blisko Łodzi czyli w Idzikowicach. Kiedyś to ważny punkt dla PKP. Dziś miejsce napraw taboru IC. Od 1994 roku bazą staje się Skarżysko-Kamienna. Oczywiście w 2001 roku elektrowóz wciela w swoje szeregi tamtejsze Cargo. W 2011 roku przeniesiony zostaje do Lublina. CT maluje go na niebiesko dopiero w 2015 roku. Farbę odnawia w 2022 roku. Uchwyciłem go w okolicach Franowa.
Ten Traxx został wyprodukowany w 2014 roku w zakładach Bombardiera. Typ F140 MS z rozszerzeniem na sześć krajów europejskich. 386 012-9 był produkowany na zamówienie czeskiego przewoźnika METRANS Rail. Malowany na srebrno z pokaźnym logo właściciela na bokach. Na czołach jednak widnieje logo HHLA. Jest to niemiecka firma logistyczna, które posiada udziały czeskiego właściciela. Elektrowóz obsługuje regularne pociągi kontenerowe przejeżdżające przez nasz kraj. Trafiłem go w okolicach Swarzędza.
Nieczęsto widywany Traxx, bo spalinowy. Wyprodukowany w 2011 roku w zakładach Bombardiera. BR285 125 zamówiony był przez Lotos Kolej dlatego już na początku malowany był na szaro-niebiesko. Ostatnie odnowienie kolorów odbyło się w 2019 roku. Od 2024 roku należy do Orlen Kolej ale jak widać nie zdążono jeszcze zmienić logo. To, u jakiego przewoźnika spalinowóz pracuje zobowiązuje do ciągnięcia na haku beczek. Nie inaczej też było, gdy pozwoliłem sobie pstryknąć mu zdjęcie w okolicach Franowa.
To trzeci z serii Eurosprinterów pierwszej generacji w czerwonych barwach. 189 003-7 wyjechał z hal Siemensa w Monachium pod koniec 2003 roku. Jak już wspomniałem malowany na czerwono dla Railion Deutschland AG. Od 2007 roku przejęty przez DB Schenker Rail Deutschland co w ostateczności skutkowało w 2016 roku wstąpieniem do szeregów DB Cargo. Ostatnie odnowienie malatury nastąpiło w 2022 roku. Elektrowóz znalazłem gdy czekał na zatrudnienie w okolicach Franowa.
SM03-259 to lokomotywka zagadka, przynajmniej dla mnie. Nie potrafię wyszukać metryk tej spalinówki. Może ktoś jest w posiadaniu takowych i podzieli się w komentarzu. Prawdopodobnie wyprodukowana została po 1966 roku w Zastalu Zielona Góra. W 2004 roku na pewno była malowana na zielono i znajdowała się w Kutnie. Po 2011 roku przejęta została przez PKP Cargo i służyła w Lesznie. Obecnie stoi na Franowie gdzie wykonałem jej zdjęcie. Mam nadzieję, że nie jedno z ostatnich w czasie istnienia tej małej lokomotywki.
Kolejny Vectron wyprodukowany dla PKP Cargo. Opuścił monachijskie zakłady Siemens w 2016 roku. Malowany na szaro z czerwonymi elementami górnymi kabin. Na bokach monstrualne logo swojego właściciela. Od 2017 roku zasila zespół lokomotyw Cargo w Poznaniu. EU46-509 ma przystosowanie do poruszania się po sześciu krajach Europy. W 2021 roku elementy czerwone zostają pomalowane na granatowo. Udało mi się sfotografować ten elektrowóz w trakcie manewrów z beczkami na Franowie.
To przedstawicielka lokomotyw małej mocy polskiej produkcji. Przeznaczone były do przetaczania lub formowania składów wagonowych na bocznicach. SM03-102 wyprodukowana została w 1962 roku w Chrzanowie. Powstała dla PKP i malowana w zielone odcienie. To w zasadzie wszystko co można oficjalnie wyszukać o tej lokomotywce. Na pewno w 2010 roku stała na terenie lokomotywowni w Gnieźnie. Następna wzmianka o niej opisuje, że pod koniec 2024 roku została przetransportowana z Leszna do Poznania, gdzie pozostaje do dziś. Jej stan jest opłakany ale nadal stoi na torach co daje promyczek nadziei. Dokładniej to odnalazłem ją na Franowie.
Stonka wyprodukowana w 1987 roku w Chrzanowie dla potrzeb PKP. Malowana na oliwkowe barwy z pomarańczowym pasem trafiła najpierw do Jeleniej Góry. Od 1995 roku stacjonuje już w Wałbrzychu. W 1997 roku SM42-1108 jest już we Wrocławiu. Tam też w 2001 roku wchłonięta zostaje do Cargo. Dzielnie pracuje aż do 2021 roku, kiedy to zdezelowana otrzymuje wyrok kasacji. Na szczęście lokomotywą interesuje się firma BM Naprawa Pojazdów Kolejowych Antoni Bartosz Moch z Pleszewa. Firma ta kupuje pozostałości i postanawia wyremontować. Ostatecznie stonka ta dostaje nowe życie w połowie 2022 roku. Zachowana zostaje numeracja a malowanie zmienia się na niebieskie z wyraźnie ciemniejszą kabiną. To za sprawą nowego właściciela czyli spółki SKPL Cargo ze Zbierska. To okolice Kalisza. Prawie natychmiast spalinówka wynajmowana zostaje przez Train Speed. Dlatego mimo malowania flotowego SKPL na czołach umieszczono logo dzierżawcy. Spotkałem tą stonkę odpoczywającą na Franowie.
Nurek, czyli lokomotywa czeska, spalinowa do ruchu dalekobieżnego. Ten wyprodukowany został w zakładach ČKD w Pradze w 1979 roku. Malowany na czerwono-szaro z żółtym pasem trafia do kolei czechosłowackich. Waży prawie 75 ton i z długością 16,5 metra rozpędza się do maksymalnie 100 km/h. Po tak zwanej nacjonalizacji w regionie wchłonięty zostaje do kolei czeskich. Malowanay jest następnie na szaro, z niebieskim dachem oraz żółtym pasem, który na bokach za drzwiami tworzy charakterystyczny zygzak. W 2913 roku malowany jest na niebiesko-białe kolory jakie stanowią flotowe barwy CD. W roku 2018 następuje polonizacja spalinowozu i wypożyczenie go przez IC Gdynia. 754 041-2 najczęściej widywany jest na szlaku Gdynia-Hel ale jak widać może być wszędzie. Ja sfotografowałem go podczas odpoczynku na dworcu Poznań Główny, z zasłonami w kabinie. Szyby czołowe na prawdę kojarzą się z maską zakładaną przez nurków do nurkowania.
Najzwyklejszy byk czyli polska lokomotywa elektryczna do ruchu towarowego. Wyprodukowana pod koniec czasu produkcji tych lokomotyw, a dokładnie w 1988 roku. ET22-1088 wyjechał z wrocławskich hal Pafawagu w zielonych kolorach dla PKP. Karierę zaczynał w Iławie. Od 1997 roku elektrowóz stacjonował w Olsztynie. Na początku 2000 roku przeniesiony został do Bydgoszczy, gdzie rok później wchłania go tamtejszy oddział Cargo. Nowy właściciel maluje go na swoje flotowe, niebieskie kolory dopiero w 2010 roku. W 2011 roku byk trafia na rok do Gdyni lecz nie wraca do Bydgoszczy a skierowany zostaje do Poznania. Ostatnie malowanie przeszedł w 2018 roku, a więc stosunkowo dawno. Złapałem go na Starołęce ze składem węglarek.
Nowy Griffin, bo wyprodukowany pod koniec 2024 roku w Nowym Sączu. Zakłady Newag EU200-014 wyprodukowały dla IC dlatego też niebiesko-szare kolory. Elektrowóz trafia do Warszawy. Jest to wielosystemowa lokomotywa z możliwością rozpędzenia się do 200 km/h. Znalazłem maszynę oczekującą na podpięcie się do składu na dworcu głównym w Poznaniu.
